Deska elewacyjna
Elementy drewniane w budowie domu

Posts Tagged ‘metoda felleniusa’

Metoda Taylora

Posted in Uncategorized  by admin
September 27th, 2018

Posługiwanie się okręgiem stanowi podstawę obliczenia stateczności skarpy w metodzie Taylora na drodze graficznej lub analitycznej. Wypadkowa sił tarcia działających wzdłuż łuku AB nie jest styczna do okręgu Q. Przechodzi ona na zewnątrz tego okręgu i jest styczna do okręgu kR sin cp. Liczba k jest tu współczynnikiem, większym od l zależnym od rozkładu naprężeń wzdłuż AR. Dla danego rozkładu naprężeń, współczynnik k zależy od kąta AOR. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘metoda felleniusa’

Metoda Taylora

Posted in Uncategorized  by admin
September 27th, 2018

Wypadkowa sił Q i moment Mq, wynikające z tarcia gruntu zależą od rozkładu naprężeń wzdłuż łuku i muszą spełniać równania równowagi. Przedstawiona metoda posługuje się konstrukcją graficzną dla uwypuklenia wpływu rozkładu naprężeń na moment Mcf. Tok postępowania. Nanosi się linię wieloboku sznurowego sił n całkowanych od punktu A do B. Jest to krzywa JKL, której wypadkowa wynosi N. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘metoda felleniusa’

Metoda Taylora

Posted in Uncategorized  by admin
September 27th, 2018

Jeżeli z jednej strony ścianki oddalić sprężyny, to wystąpią nieznane siły skupione o wartości WD W2, Ws oraz momenty zginające zaczepione. Ścianka ulega wówczas odkształceniu, powodując zmianę sił działających na sprężyny. Ponieważ ugięcia ścianki są małe, przyjmuje się, że zależność między siłami w poszczególnych sprężynach a ich odkształceniem jest liniowa. Wykorzystując równanie belki na sprężystym podłożu oraz warunki brzegowe dla rozpatrywanej ścianki uzyskuje się układ 5-ciu równań pozwalających na wyznaczenie przemieszczeń poszczególnych sprężyn, a następnie sił działających na sprężyny. wyznacznika D. Read the rest of this entry »

Comments Off

Posts Tagged ‘metoda felleniusa’

Metoda Taylora

Posted in Uncategorized  by admin
September 27th, 2018

Rows badał wielkość momentów zginających występujących w modelowych ścian- kach szczelnych zagłębionych w gruncie nie spoistym o różnym zagęszczeniu. Badane ścianki szczelne miały różne sztywności. Momenty zginające w ściance wywołane były wybieraniem gruntu z przodu ścianki przez co uzyskiwano różne przypadki podparcia ,w gruncie. Rozkład obciążeń (odporu gruntu) działających na ściankę w zależności od sposobu przesunięcia spodu ścianki. W opracowanej, na podstawie przeprowadzonych badań modelowych, metodzie obliczenia ścianki szczelnej obejmującej wyznaczenie momentu zginającego, siły w ściągu i zagłębienia ścianki w gruncie, Rowe uwzględnił sztywność (giętkość) ścianki oraz względne zagęszczenie gruntu wywierające parcie na ściankę. Obliczanie ściągów ścianek szczelnych. Do obliczeń ścianek szczelnych prócz jej wymiarowania omówionego poprzednio wchodzą: obliczenia ściągów i obliczenia zakotwień ściągów. Zakotwienie oblicza się na obciążenie siłą w ściągu, której wartość wyznacza się równocześnie z obliczeniem ścianki szczelnej, metodami poprzednio podanymi lub metodą klasyczną Bluma. Z obliczenia ścianki szczelnej otrzymuje się wartość siły K w ściągu przypadającej na 1 mb ścianki. Jeśli odstęp między sąsiednimi ściągami oznacza się przez a, siła przypadająca na jeden ściąg równa się K• a Jak wykazała praktyka, obciążenia pionowe (w tym również obciążenia naziomu) zwłaszcza w przypadku ściągów długich, mogą być powodem ich zerwania. Pominięcie obciążeń pionowych ściągu wyrównywano w dotychczasowej praktyce projektowania obniżeniem naprężeń dopuszczalnych ściągu o około 30%, a przy zastosowaniu połączeń przegubowych o około 10%. Stosuje się również pewne środki zaradcze jak np. wstępne ułożenie ściągu w łuku o wypukłości zwróconej w górę tak, aby po ukończeniu osiadania gruntu ściąg przyjął w przybliżeniu właściwe położenie; oparcie ściągu w kilku punktach na krótkich palach lub osłonięcie go przekryciem o takiej wysokości, aby była ona większa od końcowego osiadania gruntu w poziomie położenia ściągu, a przede wszystkim stosowanie przegubów na obu końcach ściągu, a czasem i na jego długości. Ostatnio do wymienionych sposobów można dodać jeszcze możliwość wstępnego sprężenia ściągów lub użycie wstępnie sprężonych kabli. [więcej w: metoda felleniusa, wiata garażowa przyścienna, klasyczny ornament stylu doryckiego ]

Comments Off

« Previous Entries